Degelijkheid en betrouwbaarheid CDA juist nu hard nodig

Een apart plaatje in London, vorige week: niet één maar twee stralende 'winnaars' van de parlementsverkiezingen voor de deur van Downing Street 10. Voor het eerst sinds 1945 kent Groot-Brittannië weer een coalitie. Dat is duidelijk even wennen voor mijn Britse collega's. Hun kiessysteem is dermate gericht op het verkrijgen van aan absolute meerderheid, dat de winnaar van de verkiezingen meestal alleen kan regeren. Coalities en compromissen zijn dus een zeldzaamheid. Wellicht dat het Europees Parlement daarom zo'n lastige omgeving is voor de Britten, aangezien hier juist alles draait om het vinden van een gulden middenweg.

Het kan, denk ik, zeker geen kwaad dat er ook aan de andere kant van de Noordzee ervaring wordt opgedaan met een coalitieregering. Sterker nog, in deze moeilijke economische tijden zijn brede coalities met een sterke basis misschien belangrijker dan ooit. Neem Griekenland. Het land gaat nog steeds langs een economische afgrond en moet beroep doen op leningen van Europese landen en het IMF. Heel terecht is die hulp aan voorwaarden gebonden. Er moeten pijnlijke hervormingen doorgevoerd worden. Naar mijn mening vraagt dat om een brede nationale aanpak. Helaas dreigt het Griekse Parlement er een politiek spel van te maken, waarbij de (rechtse) oppositie haar kans ruikt en zich aan de zijde van de demonstranten schaart. Gelukkig zijn er bij de oppositiepartij echter ook nog parlementariërs met gevoel voor verantwoordelijkheid: zij stemden met de (linkse) regering mee vóór de pijnlijke ingrepen, in het belang van het land. Hulde voor deze collega's.

Natuurlijk wil ik met mijn pleidooi voor een sterke, breed gedragen coalitie niet vooruitlopen op onze Tweede Kamerverkiezingen. Wel is mijn signaal dat je voor die degelijkheid en betrouwbaarheid bij de christendemocraten moet zijn. Dat bleek ook maar weer eens in België. Terwijl het begrotingstekort opliep en het Belgische voorzitterschap van de EU voor de deur stond besloot de nieuwe leider van de (Vlaamse) liberalen de regering te laten vallen, geheel tegen de zin van de Waalse liberale collega's in. Een heerlijk samenhangend geheel, die Belgische liberale familie... Dit in tegenstelling tot de christendemocraten die aan beide kanten van de taalgrens lieten weten dat nu niet het moment was om de regering te laten vallen. Paradoxaal genoeg dreigt die verantwoordelijkheidszin stemmen te kosten bij de Belgische verkiezingen van 13 juni.

Ook de weg naar onze verkiezingen van 9 juni is niet eenvoudig. Partijen begonnen al op voorhand allerlei coalitiepartners uit te sluiten, waarmee ze de kans op een daadkrachtige coalitie alleen maar verder verkleinen. Het CDA doet daar niet aan mee. Wij voeren campagne op eigen kracht en op de inhoud. We hebben weer sterke kandidaten en een goede Drentse equipe, aangevoerd door Margreeth Smilde op plaats 16, gevolgd door Jan Mastwijk (37) en Monique Smidt (52). Mensen die ook in moeilijke economische tijden gedegen besluiten durven te nemen en zich niet gek laten maken. Daar kunnen we als christendemocraten trots op zijn. Dat wisten we in Drenthe en Nederland natuurlijk al, maar ook de Europese voorbeelden laten het nog eens zien. Ik wens alle kandidaten en campagneteams veel succes.

Op naar een mooi resultaat!