Vandaag vond in Straatsburg het plenaire debat plaats over een eerlijke vergoeding voor boeren in de voedseldistributieketen. De bijdrage van Esther de Lange is hier te lezen.

Voorzitter,

Wat we hier gehoord hebben over het functioneren van de voedselproductieketen is eigenlijk om te huilen. Laat ik daarom uien als voorbeeld nemen dat de kern van dit debat goed samenvat: een boer krijgt tegenwoordig 10 cent per netje van een kilo; datzelfde netje dat voor 1 euro in de winkel ligt.

Tussen boerderij en supermarktkassa zijn de marges en de macht scheef verdeeld. Daarom eiste dit Parlement al in 2008 een onderzoek naar de margeverdeling. Het is een schande dat de Commissie weigerde dit onderzoek uit te voeren. Wel stelde zij een prijzen-observatorium voor en wij zullen erop toezien dat dit er ook komt.

Het rapport van mijn collega Bové is een goed rapport omdat het wat dat betreft de vinger op zere plek legt; ook al schiet de rapporteur in zijn enthousiasme soms te ver door. Maar op hoofdlijnen verdient het brede steun. Ik zeg dat vooral richting de partijen die dreigen tegen te stemmen. Weten zij wat het een boer kost om 1 kg van deze appels te produceren? Minstens 30 cent. En dat terwijl hij vorig jaar 20 tot 25 cent kreeg voor zijn kilo appels. Daar legt hij dus geld op toe, terwijl de consument 1,25 euro betaalt.

Ik kijk bijvoorbeeld naar de liberalen die altijd vooraan bij het eisen van hogere standaarden voor milieu, biodiversiteit, minder gewasbeschermingsmiddelen etcetera. Maar zonder een stabiel en redelijk inkomen kun je deze investeringen niet verwachten van een boer. Degenen die morgen tegen dit rapport stemmen maken zichzelf, de volgende keer dat ze de eisen weer eens willen opschroeven, wat mij betreft volkomen ongeloofwaardig.